2007/Aug/07

ลมโชยโรยแผ่ว นานแล้วแม่จ๋า
ลูกไม่ได้กลับมา นั่งชิงช้าอันเก่า
ชิงช้าหน้าบ้าน วันนี้มันดูเหงา
เฟื่องฟ้าลาต้นหล่นกราว อกเราสะท้อน

วันเวลาติดปีกหลีกบิน
หูยังแว่วได้ยิน เสียงแม่กล่อมนอน
โอละเห่ ลูกเอ๋ย เอย ลูกเอ๋ย จงนอน

กระโปรงยังอยู่ในตู้ทรงจำ
เสื้อนักเรียนด่างดำ กระติกน้ำวันก่อน
หิ่งห้อยจับได้ แอบไว้ที่ใต้หมอน
คืนไหนอากาศรุ่มร้อน แม่นอนพัดไกว

มือยังกำของเล่นทำเอง
หูยังแว่วเป็นเพลงหวานจับหัวใจ
โอละเห่ ลูกเอ๋ย เอย ลูกเอ๋ย จงหลับใหล

เหนื่อยไหมแม่ ร่างกายคงอ่อนแอ
พักผ่อนบ้างไหม
ห่วงหนาแม่ เห็นแม่ดูอ่อนแอแล้วลูกใจหาย

ไม่เคยบอกแม่เลย ว่ารักเท่าใด
ปากแข็งเหมือนใคร แม่ก็รู้ตัวดี
เหนื่อยมานัก แม่พักเสียที ต่อจากวันนี้
ลูกจะกล่อมแม่นอน

แม่เอ๋ย นอนเถิด นอนเสียแม่
ให้ลูกดูแล ลูกจะกล่อมแม่นอน
แม่เอ๋ย นอนเถิด นอนเสียแม่
ให้ลูกดูแล ลูกจะกล่อมแม่นอน

โอละเห่ แม่เอ๋ย เอย แม่เอ๋ย จงนอน
โอละเห่ แม่เอ๋ย เอย แม่เอ๋ย จงนอน