JustForYou

2007/Jul/01

มีความสุขหรือเปล่า - Black head

หากวันนึง ที่ตัวเธอต้องเหนื่อยล้า
หากวันนึง ที่ตัวเธอนั้นท้อใจ
อาจมีคน ที่มาทำให้เธอต้องหวั่นไหว
ไม่มั่นใจ ว่าอะไรที่เธอต้องการ

*ฉันแค่อยากให้เธอลองฟังฉันสักหน่อย
แล้วค่อย ๆ ตรึกตรองมองดู
เธอนั้นอาจจะมองไม่เห็น ที่เธอเป็นอยู่
ลองถามใจเธอดูว่าเธอ นั้นรู้สึกอย่างไร

**เหนื่อยกายไม่ได้แปลว่าทุกข์
สบายไม่ได้แปลว่ามีความสุข
อะไร ที่มาทำให้เธอนั่งทุกข์
ก็ลองถามตัวเองก่อนตอนนี้
(มีความสุขหรือเปล่า)

พลาดพลั้งไปใช่ว่าเธอนั้นพ่ายแพ้
แค่เสียใจใช่ว่าเธอนั้นอ่อนแอ
อยากถามว่าเธอยังจะสู้หรือยอมแพ้
ไม่ต้องแคร์ว่ามีใครเข้าใจหรือเปล่า

(ซ้ำ *,**)

.......................

ใครคนหนึ่งเคยขอให้ฉันหาโค๊ดเพลงนี้ให้
เพราะเนื้อหาของเพลงนั้น ฟังแล้วมันโดนใจ
นั่งมองชีวิตเขา นั่งมองชีวิตฉัน เปรียบเทียบกันสลับไปมา
ฉันนี่นะ..เป็นคนที่มีความสุขกว่าเขามากมายหลายเท่านัก
ทั้งๆที่บางครั้งบางคราฉันคร่ำครวญอยู่เสมอว่า ทำไมชีวิตฉันมันทุกข์จัง
ร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง..แต่พอนั่งฟังเรื่องราวเขาเข้าจริงๆ
หนักหนาสาหัสกว่า..เสียอีก แทบจะเทียบกันไม่ได้เลย

ทุกข์ของฉันเล็กเท่าเส้นผม

ทั้งๆที่เบื้องแรกฉันมักจะคิดว่า ทุกข์ฉันใหญ่เท่าภูเขา ทุกข์เขาเล็กเท่าเส้นผม
ฉันมักจะเห็นความทุกข์ของตัวเองก่อนเขาเสมอ
นี่แหละคน....ย่อมเห็นแก่ตัวเอง เห็นแค่ความสุขตัวเอง
หากตัวเองทุกข์ ก็คิดว่าไม่สามารถให้ความสุขกับใครได้อีก
จมอยู่กับกองทุกข์ ไม่เหลือใจไว้เผื่อใคร ไม่เหลือใจไว้ดูแลใคร

หากเราทุกข์ ให้มองคนที่ทุกข์กว่า ซึ่งที่เขาว่าไว้นั้นถูกต้องที่สุด

หากเปิดใจ...ก็จะรู้ว่า...คนที่ทุกข์กว่าเรามีมาก
ภายใต้เสียงหัวเราะ ภายใต้รอยยิ้มบนใบหน้าเขานั้น
เขาต้องซ่อนอะไรไว้ตั้งมากมาย "เขาสุขจริงหรือเปล่า"

ฉันสลัดความทุกข์ตัวเองออกไปหมดสิ้น เมื่อได้ยินเรื่องทุกข์ของเขา
และมีแรงใจมากมาย ที่จะรับฟังเรื่องราว มีเวลาให้เต็มที่
บอกเสมอว่า แม้ฉันช่วยอะไรไม่ได้ แต่ฉันคือผู้ฟังที่ดี
ไม่ว่าตอนไหน เวลาไหน ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง
ฉันละวางทุกสิ่งได้ เพื่อให้เวลา เพื่อให้กำลังใจแก่กันเสมอ
แม้ว่า..เมื่อเปรียบเทียบกันด้วยปริมาณแล้ว ฉันไม่มีอะไรสักอย่างที่เท่าเขา
ยกเว้น"หัวใจ" เท่านั้น เรามีหัวใจหนึ่งดวงเท่ากัน

...กาแฟอุ่นๆตรงหน้ากลายเป็นกาแฟเย็น
โจ๊กควันกรุ่นกลายเป็นโจ๊กเย็นๆ แต่ฉันก็อร่อยกับมันได้เมื่อการฟังสิ้นสุดลง
และรู้สึกว่าอร่อยกว่าเดิมด้วยซ้ำไป
เพราะอะไรหรือ..เพราะฉันรู้ตัวเองว่า "ฉันยังมีค่า" สำหรับใครๆ

..ทุกข์ของฉันนิดเดียว มันเทียบกันไม่ได้เลยกับทุกข์ของเขา
แม้ฉันจะคอยบอกเขาว่าให้ปล่อยวางลงบ้าง ตัวจะได้เบาลง
ยิ่งกำไว้ ยิ่งเจ็บ...แต่...เรื่องบางเรื่องถ้าฉันเจอด้วยตัวเอง
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะวางมันลงได้หรือเปล่า
หรือถ้าวางได้คงต้องใช้ความพยายามมหาศาล
เพราะเรื่องบางเรื่องมันเป็นหน้าที่...หน้าที่ที่ปล่อยวางไม่ได้

แต่เอาเถอะ...แม้ความสุขมันจะหายากนัก
ขอแค่ในเสี้ยววัน หากเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วเห็นว่าท้องฟ้ายังสวยอยู่
ก็ขอให้เก็บเกี่ยวช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไว้
แต่หากฟ้าวันนั้น...เป็นวันฟ้าหม่น ก็ไม่เป็นไรนะ ลองดูในอีกวันถัดไป
คงจะมีเวลาใดเวลาหนึ่งที่ฟ้าจะกระจ่าง เพื่อเรา

ไม่มีสิ่งใดอยู่ชั่วนิรันดร์หรอกนะคะ ไม่ว่า สุขหรือทุกข์
ทุกสิ่ง...เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เสมอ
เมื่อลมหายใจสุดท้ายสิ้นสุดลง..ภาระทุกอย่างก็จะละวางเอง